Dag 7. De laatste dag van Eurotrip 2017. De dag van de afscheidsfuif. De dag van Rome, de alom geprezen hoofdstad van Italië. Ondertussen zijn we al bijna een maand  verder en sinds een week weer thuis in het miezerende België. Het voelt goed om terug te blikken op onze laatste én warme dag met de Beyond Borders organisatie.

We staan vroeg op, na het geweldige optreden van de avond voordien. Rome staat op de planning. Langverwacht. We hoppen de bus op en moeten nog een uur met de trein reizen voor we de bestemming bereiken. Het wandelen kan beginnen!

Wat hebben we allemaal gezien? Wat hebben we allemaal niet gezien, is een betere vraag. Met het zweet tussen de billetjes (wat wil je met 35°C?!) wandelen we van het station via de Cestius Piramide naar de overdekte markt van Testaccio (inclusief vegantisch kraampje Stall 83 met verschillende soorten kaas, salami, smeersels en vers gemaakte broodjes!) en richting het oude gedeelte van Rome. De hitte weerhoudt ons ervan aan te schuiven in de ellenlange rijen om grote bezienswaardigheden zoals het Colosseum te bezoeken. We stellen ons tevreden met het verorberen van onze broodjes in de schaduw van het amfitheater uit de 1e eeuw na Christus (“interessant” weetje van Wikipedia 😉 ). De vele straatverkopers (hoedje, water, parasol, iemand?) ontwijkend, banen we ons een weg langs de kolossale gebouwen die Rome rijk is.

Het voelt als een verdeelde stad – een deel ‘Ruïne Rome’ dat voelt als een tentoonstelling van het antieke verleden en het andere deel dat meer bruist en winkels, restaurants en het nachtleven te bieden heeft. We lopen een aantal keer verloren, trekken eindeloos veel foto’s en likken duimen en vingers af bij ons zoveelste ijsje van de trip. Wanneer het fluitgeblaas steeds luider wordt, weten we dat we de Trevifontein naderen. Al tippelend op onze tenen aanschouwen we dit bombastisch pareltje uit de achttiende eeuw. In een romantische flits zie ik Anita Ekberg paraderen door het water, maar al snel word ik terug naar de werkelijkheid gefloten die meer van een klucht weg heeft. Agenten die om de haverklap hun fluitje aan de lippen zetten om een “waaghals” van het water weg te houden… r.i.p. romantiek.

We besluiten op tijd terug te trekken naar de camping aan het Braccianomeer zodat we zeker de afscheidsfuif niet missen. We hebben nog tijd voor een laatste duik in Italië en genieten van wederom een geweldige zonsondergang. Te denken dat er een paar weken later sprake zal zijn van enorme waterschaarste in Rome en men het meer hiervoor bijna droog zet!

Eurotrip 2017 sluiten we af met een fuif onder het feestend oog van de persoonlijke dj’s uit de Beyond Borders crew. Al durven de roadtrippers af en toe het roer overnemen en zijn er heuse dance battles. Om elf uur moet helaas de muziek uit. Maar niet getreurd, het feestje verhuist gezellig mee naar ons deel van de camping en later terug naar de oever van het meer. Natuurlijk belandt een deel van ons nog in het water voor een laatste bondingservaring in het midden van de nacht. De mensen die mij een beetje kennen, weten hoe een grote fan ik ben van een nachtelijke plons!

Deze avond betekent het einde van Eurotrip 2017. Het betekent echter niet dat de roadtrippers op eigen houtje niet met elkaar mogen verder reizen. Dit is dan ook wat een groot deel van de bende beslist te doen de komende dagen.

En wij? Mijn vriend en ik reizen nog drie weken lang door Italië, Frankrijk en Spanje. Hierover lees je binnenkort meer!

Ik wil de Beyond Borders organisatie heel erg bedanken voor deze ervaring! Het was absoluut geen sinecure om te bloggen tijdens het reizen, zoals te merken aan mijn steeds uitgestelde en vertraagde posts. Ik vond het echter wel een schitterende reis met geweldige mensen, deelnemers en medewerkers. Check zeker de Beyond Borders website en facebook voor andere avontuurlijke reizen!

Tot snel!