Net begonnen met een blog en al meteen weken niets posten… Zo ga ik er niet geraken hé?! Waar ik afgelopen week wel geraakt ben? Helemaal vanuit het kleine België via Zwitserland tot in Rome en momenteel vertoef ik alweer in het veel te warme Zuiden van Frankrijk. Wat ben ik dan momenteel aan het doen? Even jullie geheugen opfrissen:

Een aantal weken geleden deed ik mee aan een wedstrijd van Beyond Borders. De winnaar mocht met een partner mee op roadtrip samen met 29 andere teams. Wat moest die winnaar in ruil daarvoor doen? Bloggen. En ja, jullie raden het al. The winner is me!

Tijdens de afgelopen week hebben we meer dan 2000 kilometer gereden, zeker evenveel foto’s getrokken en ontelbare avonturen beleefd. Onmogelijk samen te vatten in één blogpost dus. Daarom wordt elke post een ode aan een dag. Wat staat er eerst op de planning?    

Dag 1: Hasselt – Luxemburg – Luzern – Meer van Unterägeri

Zaterdag 1 juli 2017, 7u30 ’s ochtends. Met de hemelsluizen open (zomer in België, duh) en kleine oogjes arriveren we in Hasselt. Dutsie, ons huis op vier wielen voor de komende weken, kan schoongewassen aan de Eurotrip beginnen. Wisten wij veel dat het niet lang zou duren voor er een laag zand, zweet, stof en insectensap op zou hangen…
Opgewacht met koekjes en fruitsap door de Beyond Borders crew, vangen we een eerste glimp van de andere teams. Nog te moe om echt te socializen, leren we waar we de eerste avond verwacht worden en de mogelijke opties om daar te geraken. Bestemming: de camping aan het pittoreske meer van Unterägeri, zo’n 700 kilometer te gaan. Uitgerust met de Eurotrip 2017 sticker op de auto en onze teamnaam (un(t)raveling the mind, hoe kan het ook anders), beginnen we aan het avontuur. 

Aangezien mijn vriend en ik fervente drinkers zijn, besluiten we een korte stop in Luxemburg te maken. Iedere alcoholieker weet namelijk dat je daar moet zijn voor de goedkoopste drank. Met een fles whisky en Malibu (daarover meer in de volgende post) op zak, vertrekken we nu met reeds forse vertraging richting Zwitserland. De eerste tussenstop? Luzern, waar 80.000 Zwitsers typisch Zwitsers zijn.

De stad ligt aan het uiteinde van het Vierwoudstrekenmeer en wordt gekenmerkt door een grote rivier die het oude en het nieuwe gedeelte van de stad met elkaar verbindt. Of dat vertelt Wikipedia ons toch. In de beperkte tijd die we hebben om Luzern te verkennen, krijgen we het eerste gevoel van een andere cultuur – één van de vele die Europa rijk is. Omringd door de bergen, wandelen we over de Kapelbrug en fotograferen we de vele torentjes die her en der verschijnen. Aangezien we in de avond nog verwacht worden voor een barbecue op de camping, besluiten we niet aan te sluiten bij één van de vele vrijgezellenfeesten die op straat doorgaan. Zoals te verwachten vergezeld door liters bier, zulke dingen zijn nu eenmaal overal gelijk.

Met de laatste krachten beginnen we aan de finale etappe van de eerste, lange dag. De groene heuvels flitsen voorbij, de koeienbellen klinken cliché van alle kanten en een uitgeregende vos springt nog net van de weg. Een uurtje later parkeren we Dutsie veilig aan het meer en kunnen we lekker warm wegzakken in een zitzak, genietend van de warme burgers die door de organisatie professioneel gebakken worden. En nu? Voor het eerst echt kennismaken met een aantal andere teams, leren over de dagelijkse wedstrijden en de volgende etappe beginnen plannen.


Volgende bestemming: het Comomeer! Deze eerste dag smaakt alleszins naar meer… (pun not intended)