Category: Travel (Page 1 of 2)

The paradox of choice

 

I’m sitting in front of my laptop, researching all the places to go and all the amazing cultures to explore. I look up fares for flights to different continents, different dates and different cities within a country. I venture through all the accommodation sites; comparing the possible hostels, hotels or Airbnb places. After days of research, you know where I end up traveling and spending the night? Nowhere.

I’m trying to decide what I want to study and what kind of profession I want to have when I graduate. I end up deciding to study psychology and try to find a job as some kind of community or social worker. I made a choice. But what do I get? Doubt. Insecurities. Dissatisfaction with my final decisions.

What’s at the base of these results of not making any choice at all or being unhappy after finally deciding to stick to one thing? The abundance of choices.

In “The Paradox of Choice: Why More Is Less” Barry Schwartz explains why the increase of options leads to less satisfaction with our decision or may cause paralyses which results in making no choice at all. This all feels contradictory with the modern idea that freedom of choice and being able to make your own decision about what you buy, how you look, your way of life, your partner and everything else is the ultimate goal and what makes us happy. Of course, there is some truth in the idea that having choices has a positive impact. It is linked to our sense of autonomy, which is one of the basic human needs (something I explained in previous blogposts) and fundamental to our happiness.

“Learning to choose is hard. Learning to choose well is harder.
And learning to choose well in a world of unlimited possibilities is harder still, perhaps too hard.”
― Barry Schwartz, The Paradox of Choice: Why More Is Less

Read More

Eurotrip 2017 – Rome – Braccianomeer – Afscheidsfuif

Dag 7. De laatste dag van Eurotrip 2017. De dag van de afscheidsfuif. De dag van Rome, de alom geprezen hoofdstad van Italië. Ondertussen zijn we al bijna een maand  verder en sinds een week weer thuis in het miezerende België. Het voelt goed om terug te blikken op onze laatste én warme dag met de Beyond Borders organisatie.

We staan vroeg op, na het geweldige optreden van de avond voordien. Rome staat op de planning. Langverwacht. We hoppen de bus op en moeten nog een uur met de trein reizen voor we de bestemming bereiken. Het wandelen kan beginnen!

Wat hebben we allemaal gezien? Wat hebben we allemaal niet gezien, is een betere vraag. Met het zweet tussen de billetjes (wat wil je met 35°C?!) wandelen we van het station via de Cestius Piramide naar de overdekte markt van Testaccio (inclusief vegantisch kraampje Stall 83 met verschillende soorten kaas, salami, smeersels en vers gemaakte broodjes!) en richting het oude gedeelte van Rome. De hitte weerhoudt ons ervan aan te schuiven in de ellenlange rijen om grote bezienswaardigheden zoals het Colosseum te bezoeken. We stellen ons tevreden met het verorberen van onze broodjes in de schaduw van het amfitheater uit de 1e eeuw na Christus (“interessant” weetje van Wikipedia 😉 ). De vele straatverkopers (hoedje, water, parasol, iemand?) ontwijkend, banen we ons een weg langs de kolossale gebouwen die Rome rijk is.

Read More

Eurotrip 2017: Montepulciano – Civita di Bagnoregio – Lago di Bracciano

6 juli 2017. Verdwaasd worden we wakker, nog een beetje dronken van de nacht ervoor. Mijn verjaardag, juist… De kater volgt met enige vertraging. We besluiten alles rustig aan te doen en onze dag niet vol te plannen. Vanavond moeten we op tijd arriveren op de volgende camping, niet te ver van Rome. Hier zullen we -helaas al – de laatste twee nachten van Eurotrip 2017 spenderen en is the place to be voor hét spektakel van de reis. Beyond Borders vloog ze speciaal over uit het exotische Antwerpen en ze zullen de volledige camping opvrolijken. Maar eerst, de weg opgeraken en hopelijk de hoofdpijn achterlaten in Firenze.

Eerste stop: Montepulciano. We volgen een charmante straat naar de top van een heuvel, kopen nog vlug wat pastakruiden voor de mama -moet ook gebeuren- en zijn al doodop. Alles gaat toch wat trager dan normaal vandaag. We beslissen dan ook vaart te maken en de Toscaanse landschappen in te trekken.

Met de ramen open – om de warme Toscanelucht te voelen en om snel even te kunnen kotsen indien nodig (gelukkig niet). Eindeloos gouden heuvels, bestrooid met hooibalen, lanen met cyprussen naar grote landhuizen, doorheen de hoofdpijn dromen over hier op onze oude dag met een strootje in de mond te mijmeren in een schommelstoel.

Read More

Eurotrip 2017: Firenze – Lago di Bilancino – Hieperdepiep

Vorig jaar vierde ik hem op een strand in the middle of nowhere in Brazilië, brigadeiro etend. Dit jaar vertoef ik in Italië wanneer ik weer een jaartje ouder word. 5 juli 2017, 23 jaar. Tijd om volwassen te worden, voelt het bijna. Maar het zal toch niet voor deze week zijn. In augustus kan ik beginnen denken aan werk en verantwoordelijkheden. Nu heb ik enkel Dutsie, mijn vriend en onze volgende bestemming om mij druk om te maken.

Vandaag is deze bestemming Firenze. We verlaten onze auto voor een aantal uur en trekken met de bus naar het centrum. We stappen willekeurig af en gaan op verkenning. Alles te voet doen, heeft toch zijn charme? De warmte (meer dan 35 graden, serieus?) speelt ons echter al snel parten. Om de vijf minuten zoeken we de schaduw op en gezellig kuieren verliest al snel zijn aantrekkingskracht. De oplossing (voor elk probleem eigenlijk): eten. We zoeken Universo Vegano op voor veganistische tiramisu en verfrissing. De tiramisu stelt licht teleur. Ik mis de overvloed aan amaretto en koffie waar ik bij mama’s oerrecept wel op kan rekenen. Niet getreurd, Firenze biedt gelukkig voldoende opties voor veganistisch ijs.

Read More

Eurotrip 2017: Pisa – Alpi Apuane

Dag 4, we staan vroeg op, veel voor de boeg. Het begint een herhalend thema te worden. We hebben nu eenmaal geen tijd te verliezen. Zeven dagen is véél te kort om Zwitserland én Italië te verkennen. De komende twee dagen zal onze uitvalsbasis een camping bij Firenze zijn. Die moeten we deze avond zien te bereiken. En een dag eindigt om 0u00, belangrijk, zal later blijken. Maar goed, nog een lekkere warme douche, waarmee we de prut en de zonneschijn uit onze ogen wrijven. De te bezoeken plaatsjes voor vandaag zijn eindeloos in deze cultureel en natuurlijk rijke streek. Beyond Borders geeft enkele gouden tips: Viareggio voor als we willen zonnebaden tot stadjes zoals Lucca, Pistonia en Pisa. Die laatste willen we sowieso doen. Het voelt op voorhand al als plat toerisme maar die scheve toren moeten we toch eens in het echt gezien hebben! We besluiten dat we na ons bezoek aan Pisa onze eigen weg zullen gaan (kan natuurlijk ook!) en de Alpi Apuane in te trekken. Daar gaan we voor het eerst onze via ferrata skills testen op de Monte Forato. Wij zijn avonturiers, weet je wel!

Read More

Eurotrip 2017: meer van Unterägeri – Alpenpassen – Comomeer

Waar waren we gebleven? Juist, smeulende burgers aan het eten, bekomend van de eerste lange dag op de baan. We hebben het allemaal tot een goed einde gebracht en de welverdiende nachtrust wacht ons op. De eerste nacht is er een frisse, maar het zal ook meteen de laatste zijn. Het meer dat we deze avond zullen bereiken – het Comomeer – zal brubbelen van onze oververhitte lichamen. Dat hadden we bij de koude en regenachtige aanvang van de rit niet kunnen dromen.

Aangezien het bewijsmateriaal van de dagwedstrijden in privékringen hoort te blijven, beginnen we vastbesloten aan de dag met als plan toch één van de opdrachten te volbrengen. Naakt tanken ergens in een pittoresk dorpje in de bergen… Is toch niets aan?

Read More

Coming back is not the same as never leaving – the hardest part of studying abroad

Studying abroad. Leaving your safe nest to move away for 6 months, maybe a year, maybe longer. Most of the students at this point are still dependent on their parents or financial aid. The majority of the expats isn’t used to fixing problems themselves, keeping their finances in check and figuring everything out on their own. It’s not their fault, our student years are supposed to be carefree before we have to dive into the real, working world. But suddenly you’re dropped in a strange city and while they promise you can rely on the support of the university, in reality you’re on your own. Some get lost for a little while. Others love the freedom and just roll with the punches. What if I told you that taking the big step and moving to a different country isn’t the hardest part of studying abroad? What if I told you having to leave again and moving back ‘home’ is way worse?

“Coming back is not the same as never leaving.” – Terry Pratchett


Read More

Why you’ll definitely fall in love with Ghent (part 1)

Ghent, Belgium. 9000. “Negen duust”, like we call it. 257.000 awesome people, which makes it the second biggest city in Belgium (after Antwerp) in terms of inhabitants. As you might have guessed, I am of course one of them! I was born in Ghent and always came back to it growing up. Since the start of my psychology studies, I’ve lived alone (four years with my awesome, old cat though) in one of the most central parts of the city. Be aware, central doesn’t mean nice or very safe. Did you know Ghent has a red light district? You’ve guessed it right, welcome to my neighborhood! Still, I’ve loved all five years here. After I graduate, I have to figure out what I want to do and where I want to go. I might be ready for a new city, maybe even a new country. This doesn’t mean I don’t love Ghent anymore and in this series of blog posts I am going to give a few of the many, many reasons why this city should be on top of your wishlist!

I could give you a history lesson and tell you all about the origins and how there are archaeological remains that indicate the presence of a city going back to the Stone Age. Or I could just tell you it’s an amazing, pretty city with a long and rich past, a vibrant present and an exciting future. You can read all about the typical tips and tricks in other blogpost. In this post, I’ll try to give you some insight into the (sometimes small) reasons that make Ghent so great for me.

Read More

My 5 favorites of Porto

In this short blogpost, I’ll cover my 5 favorite things in Porto. I have to warn you, this won’t suffice as a guide for your next trip to the city. It will just give you some targets to look out for while visiting, backed up by some crappy smartphone pictures. I already described here (click it, you can do it!) why I felt the need to write about the place that brought us Porto wine. Basically, it stole my heart. Now, let’s get started with the 5 specific things I still dream about weeks later.

1. CHEAP ASS, HUGE DRINKS (and where to find them)

I knew Porto was cheap but I never expected to it be an inexpensive heaven. If you’re an alcoholic. Or just really enjoy a drink from time to time, like I do. As in most touristic cities, the prices vary from area to area and even from bar to bar. In the square I’m describing next, you can find cocktails starting from 3 euros. It’s no Brazilian 1 euro caipirinhas but still… We went out in popular, touristic places on our second night but were craving the more local atmosphere we found the night before. Praça Parada Leitão is the place we ended up, again. This is a square next to a university building, which explains the amount of Portuguese students around. I can’t promise you won’t stumble into some foreigners but you’ll mostly find young, local people. The area is also referred to as the Piolho area, named after the famous bar located there and which apparently also means lice. Don’t ask me why. Next to the square is a park. It might be nice during the day but keep in mind that everybody (I mean: EVERYBODY) goes out there at night to pee. 

Read More

An ode to Porto

This is going to be a completely different blogpost than the last one. Like I previously said, I recently went to Porto for 3 days and I wanted to share my experience here! This isn’t going to be a typical, touristic resume of all the places I went to or the must see attractions. I traveled to Porto without any expectations. I didn’t look up anything beforehand and had no idea what to expect. The only thing I knew was that it was a 2,5 hour flight from Brussels (which would probably get a delay, which it did), the sun would be shining and I could use some of the Portuguese I learned in Brazil. I was kind of counting on my Brazilian friend (who had been to Porto before) to be our guide and just enjoy the adventure as it comes. I feel like this mindset has brought me more of an authentic experience in a new city than being fixed on an agenda and on a certain idea of how the weekend should look like.

Read More

Page 1 of 2

© Copyright 2017 - All content created by UN(t)RAVELING THE MIND